googlef861baca2096afea.html UA-79846156-1

Ik ben een zingende vogel - Blog - Leukermet2.com

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Ik ben een zingende vogel

Gepubliceerd door in dagboek ·
Onlangs las ik deze zin: “Ik ben een zingende vogel. Wie op mijn hoogten vliegt, hoort mijn lied en deelt in mijn vreugde.”

Een zin die bleef nazinderen. De woorden “Ik ben een zingende vogel” interpreteerde ik als ‘ik schrijf artikelen op mijn blog” – “Wie op mijn hoogten vliegt, hoort mijn lied en deelt in mijn vreugde,” interpreteerde ik als “zij die gelijk trillend of gelijkgestemd zijn met mijn denkvermogen, delen in mijn vreugde”.

Reeds meer dan 2 jaar schrijf ik nu en dan iets op mijn blog. Ik heb al vele reacties mogen lezen. Sommigen zijn positief, andere eerder negatief. De negatieve reacties  zijn reacties van vogels die niet op mijn hoogte vliegen en niet begrijpen wat de intentie is van mijn geschriften. Maar ik neem het hen niet kwalijk.

Onlangs schreef ik een artikel met de titel ‘Mozes ontmaskerd”. Ook hier ontving ik gemengde reacties. Een vogel voelde zich in zijn geloof serieus aangevallen. Ik begreep niet eerst de bedoeling van zijn reactie. Bij nazicht en onderzoek, heen weer gemail, kwam ik te weten dat deze persoon lid was van de getuigen van Jehova.

Een andere keer kreeg ik van een man uit mijn stad de opmerking dat ik moest ophouden met schrijven, want hij voelde zich aangevallen. Het ging om een man die met regelmaat in een dronken bui zijn vrouw slaat. In mijn blog had ik op 7/1/2019 geschreven hoe het mogelijk is dat iemand een ‘gelukkig nieuwjaar 2019’ kan wensen aan zijn partner die hij miskent. Als hij dat nu hier leest, zal hij wellicht weer geraakt zijn. Tant pis.

Nog eerder, maar dat is al een tijd geleden, schreef iemand een hele reeks opmerkingen met de boodschap dat de inhoud van mijn blog niet interessant was. Ik heb deze opmerking gepubliceerd op 26/08/2016 onder de titel “een bijzondere mail ontvangen”.

Ik ga hier niet alle negatieve mails naar boven halen, maar de zin “ik ben een zingende vogel” deed me de vraag stellen: moet ik nog schrijven voor vogels die mijn lied niet kunnen (willen) horen? Moet ik ophouden met schrijven? Ik weet dat mijn visie sommige andere visies kunnen raken en choqueren. Het is niet de bedoeling om mensen persoonlijk te raken, maar toch gebeurt het blijkbaar. In ieder geval: zij voelen zich aangesproken. Is dit een reden om met schrijven op te houden? Ik vind van niet. Ik zou dat niet kunnen, want de drive is soms te sterk. Vogels die mijn lied niet willen horen, laat ik volkomen vrij om te vliegen waar zij zich op dit moment bevinden. Anderzijds moet ik met vreugde meedelen dat mijn geschriften toch bij sommigen een of andere beweging veroorzaken. En dat doet me veel deugd.

Wie mij kent, weet ik dat ik jaren brillen heb verkocht om mensen te doen zien. Later, na mijn opleiding aan de State University te New York, heb ik ogen geoefend om ze beter te doen zien aan de hand van specifieke oogoefeningen. Maar na lang nadenken wat de oorzaak zou kunnen zijn van een visueel probleem, ben ik tot besef gekomen van wat de spreuk “wat baten kaars en bril als de uil niet zienen wil” betekent. Om die reden heb ik verdere studiemateriaal doorgenomen i.v.m. visuele problematieken. Ik zocht het in verschillende disciplines, oosterse en westerse. Tot ik uiteindelijk de studies doornam over de oorzaak van visuele stress (dat 80% verantwoordelijk is voor de visuele problemen). Uiteindelijk ben ik tot het inzicht gekomen dat stress vooral gelegen is aan de persoon zelf en dat stresserende situaties zelf gecreëerde situaties zijn. Dit is moeilijk te aanvaarden, laat staan om dit te slikken, maar in werkelijkheid is het zo. Omgevingen en omstandigheden kunnen we niet veranderen,  maar wel onze ingesteldheid ten opzichte van onze omstandigheden. Daarom, vecht niet tegen omstandigheden, noch veroordeel ze en klaag er niet over. Hou dan op met zelfbeklag. Dit zijn woorden van Marcus Aurelius. Deze man heeft gelijk. Wat hij heeft gezegd, is nu door de wetenschap erkend en aangenomen: stress is subjectief. Zo begrijp ik nu dat brillen, contactlenzen en oogoefeningen niet de essentie van het visueel probleem aanpakken (wat niet betekent dat ze overbodig zijn). Het is de mens zelf die niet wil zien! Harde taal, maar juiste taal! Onlangs las ik ook een tekst waarin vermeld staat dat corticale problemen en oogproblemen gevolg zijn van fout denken en niet willen zien. En dat deze aandoeningen voor de mensheid een poort zijn naar helder denken en beter zien. Vele geschriften vertellen ons dat het menselijke denkvermogen zeer beperkt is en dat dit denkvermogen in de toekomende tijd nog veel stappen voorwaarts zal zetten. Aan het materialistisch denken (d.i. een denken in het geloof dat er alleen concrete materie is), zal geleidelijk een spiritueel denken toegevoegd worden  (d.i. een geloof dat achter deze concrete verschijnselen er een onzichtbare wereld van bezieling is). Dit zijn woorden van theosoof A. Bailey die dit geleidelijk ziet gebeuren in de loop van komende 2000 jaar. Haar woorden dateren van kort na de wereldoorlogen. Ze voorspelde een grote omwenteling in de psychologische wetenschap (en dat is inderdaad reeds bezig – zie https://www.een.be/van-gils-gasten/na-dit-leven) en in de natuurkundige wetenschappen  op vlak van licht, elektromagnetisme en elementaire deeltjes (en dat is inderdaad reeds bezig, zie https://home.cern ). Op andere terreinen voorziet zij grote veranderingen. De momentele crisis is de scheidingslijn tussen wat is geweest en wat komende is, zo verklaart ze de tegenwoordige crisis. (P.S. crisis komt van het Grieks en betekent ‘scheiding’).

Om terug te keren op mijn vraag: moet ik verder schrijven? Mijn antwoord is “JA”.

Indien er vogels zijn die niet op mijn hoogte vliegen, dan kunnen zij de keuze maken tussen deze 2 dingen: ofwel vliegen ze hoger en proberen de intentie te begrijpen van mijn geschriften, ofwel blijven ze op hun niveau, en schrijven ze zich uit om geen nieuwsbrieven meer te  ontvangen. Hiervoor is er een link voorzien: www.leukermet2.be/uitschrijven.html. Misschien word ik dan beter ook niet meer gevolgd op sociale media zoals facebook, LinkedIn noch Twitter. Maar positieve kritiek, opmerkingen, bedenkingen, zoals ik vaak mag ontvangen, zijn steeds welkom, ook al verdedigen zij een tegenovergestelde mening. Immers, de waarheid is tweeledig in deze wereld van dualiteit.

En vanaf heden eindig ik mijn schrijven altijd met 3 X de klank “OM”.

OM - OM  OM
 

Bookmark and Share

4 Opmerkingen
Chris
2019-01-23 12:37:20
Beste Stefaan, sinds we elkaar hebben leren kennen heb ik met heel veel aandacht je schrijfsels gelezen, zelfs meermaals. Het heeft me ondertussen ook een dieper inzicht gegeven in je denkwijze, en laat tevens mezelf ook beter je bedoeling van je teksten te leren begrijpen. Ik herken heel veel van mijn gedachten terug rechtstreeks of onrechtstreeks. Het doet me ook meer nadenken wat een positieve stimulans geeft. Ik ga niet zeggen dat ik met alles blindelings akkoord kan gaan maar het laat altijd openingen tot positieve discuties en gedachtenwisseling. Laat je niet ontmoedigen door negatieve kritieken. Tekst uit de bijbel “ ze weten niet wat ze willen” iets van armen van geest zeker. Groetjes Chris
Jan
2019-01-23 12:39:52
Terug een mooi artikel Stefaan
Vlieg jij maar hoog en zing veel !
Zij die nooit zingen en alleen maar als antwoord op jou gezang beginnen te “kraaien” laat je maar links liggen
Jan
Christine
2019-01-23 13:04:17
Voor mij mag je blijven zingen Stefaan 😊 !

groetjes,
M-Christine
Dirk
2019-01-23 19:15:39
Het voorbeeld van de zingende vogel vind ik super, als je niet op de zelfde hoogte zit moet je niet volgen, maar de ander moet je toch niet afbreken of kwetsen. De mening van een ander respecteren kost toch geen moeite of doet toch geen pijn .
ok HET IS WAT HET IS he Stefaan ,lol, het gedicht en de vogel prachtig !!!!!!


Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu