googlef861baca2096afea.html UA-79846156-1

Wie ben ik? Wie ben jij? - Blog - Leukermet2.com

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Wie ben ik? Wie ben jij?

Gepubliceerd door in dagboek ·
 
Ben ik diegene die hier aan tafel zit te typen? Of ben ik diegene die in Afrika zit te bedelen? Of ben ik diegene die zijn slaap niet vindt? Of ben ik diegene die op een podium staat te zingen?
 
Als ik dood ga, dan is Stefaan Werbrouck er niet meer, toch niet in persoonsvorm, maar toch ben ik er nog. Ik ben namelijk Diegene of Datgene dat incarneert of tenminste Diegene of Datgene dat vlees geworden is in een persoon, die voor een aantal jaren de naam Stefaan Werbrouck heeft gekregen.
 
Waarom ben ik niet dat kind die roept naar zijn moeder die door soldaten wordt mishandeld? Ik zou dat toch ook kunnen zijn? Eigenlijk ben ik iedereen.
 
Ik ben de man die op deze laptop typt aan een tafel. Ik ben de bakker die brood rond draagt. Ik ben de pianist die steeds maar probeert het muziekstuk in zijn vingers te steken. Kortom, Ik ben Datgene of de Energie die incarneert in duizend en één incarnaties, maar niet die incarnaties is. Toch wel, Ik ben al deze incarnaties. Ik ben deze vlees geworden vormen, die tijdelijk zijn. Ik ben Energie die incarneert, steeds opnieuw zonder ophouden. Op dit moment zijn er nieuwe, steeds nieuwe incarnaties, duizend en één incarnaties.
 
Ik ben Toeschouwer die naar een mierennest staat te kijken. Dat mierennest wordt ‘mensheid’ genoemd. Zie ze wroeten, werken, van alles en nog wat doen, overal door en rond kruipend, niet beseffend dat de Toeschouwer kijkt, toeziet en glimlacht. Hij hoeft maar met een spuitbus om het nest te vernietigen of gewoon met zijn voet op het nest te stampen en dan zijn alle vormen in één klap dood en ze weten dan van niets meer. Dood is dood. Treuren om een dode is immers zelfbeklag, want de dode weet van niets meer. Maar Ik doe de mieren niet dood, want dan dood ik Mezelf, mijn eigen vormen die Ik geschapen heb.
 
Ik ben alle vlees geworden vormen. Ik ben het mierennest en toch ben Ik dat niet. De mensheid is een creatie van wat Ik ben. Er is één probleem: de mensheid, het mierennest, is zo druk bezig met zichzelf en weet niet dat zij de Schepper is.
 
Hoe kan Ik mezelf duidelijk maken aan dit nest? Hoe kan Ik dat mierennest vertellen dat zij dat mierennest niet is, maar dat zij in wezen de Incarnerende Energie is, die Zich continue en onophoudelijk in vormen omzet. Elke mier is een deel van het nest en dat nest is een schepping van Mij. Ik moet hen dat bijbrengen. Maar hoe kan Ik dat doen? Ik heb geen stem die kan roepen om het dit hen te zeggen. Ik kan hen wel dood doen en zo het besef bijbrengen dat ze Mij zijn, eigenlijk Wij zijn. Maar dan … als ze dood zijn, dan moeten ze weer incarneren en zullen ze weer vergeten dat ze Mij of Wij zijn. Als Ik dat herhaaldelijke keren zou doen, zouden ze dan misschien niet op den duur door hebben dat ze onophoudelijke Incarnerende Energieën zijn?
 
Om nu te antwoorden op de eerste vraag – Wie ben ik? – dan is het antwoord heel eenvoudig: Ik ben de Incarnerende Energie, Hij die zich onophoudelijk in vormen omzet, steeds opnieuw, omdat Ik dat ben. Dit ben Ik: steeds opnieuw geboren worden in vormen, die tijdelijk, vergankelijk en sterfelijk zijn (en dat bent U in wezen ook).
 
Waarom doe Ik dat? Gewoonweg omdat Ik dat ben. Ik ben namelijk Geest en Stof, maar vooral Geest. Ben Ik de kip of het ei? Ik ben beide. Ik ben de Energie die kip en ei schept en de cyclus in stand houd. Ik ben de Cyclus, de Toeschouwer, de Schepper, de Incarnerende Energie … Ik ben alles wat zichtbaar en onzichtbaar is. Ik ben dus God, die overal is: in de hemel, op de aarde en op alle plaatsen, zoals in de catechismus staat geschreven. Ik ben dus Niets dat Alles is. Ik ben een cirkel. Ik ben een punt.
 
Nu Ik weet wie Ik ben en zou U kunnen weten wie U bent: een Incarnerende Energie, onsterfelijk en eeuwig.  Als persoon zijn zowel u als ik een tijdelijke vorm en wat mij betreft, ik ben blij dat ik gelukkig ben met mijn vrouw, mijn pijp, mijn kopje koffie, mijn laptop, mijn telescoop, mijn fototoestel … gelukkig is Stefaan niet een huilend kind dat honger heeft. Maar zo hij dit was, dan zou hij tegelijk dit niet zijn. Ten minste, hij zou weten dat hij dat kind niet is, toch niet die vorm. Niets of niemand, dat zijn Wij en toch zijn We alles. Moeilijk hé om dat te snappen? Toch is het niet zo moeilijk. Het is een kwestie van te willen zien en diep na te denken. Wat baten kaas en bril als het mierennest niet wil zien? Bodemrijk, plantenrijk, dierenrijk, en mensdom. Verder hebben we het zielenrijk of zielenleven, het planetenleven, en het zonneleven.
 
Dan komt nu de 2de vraag: wat is de functie van deze vleesgeworden energieën? Wat is de functie van die veelheid van vormen? Wat doen die (wij) hier?
 
De Schepper schept Zichzelf in vormen. Dit zijn de kosmische planeten, sterrenstelsels, aarde, mensheid en alles wat vorm is. De Schepper is dus zeer uitgebreid aanwezig, grenzeloos, oneindig.
 
Vormen, en vooral de mensheid, dient bewust te worden dat zij geïncarneerde energieën zijn in vormen, dat ze dus de Schepper zelf zijn. Dit is God. Daarom zegt men dat God zowel transcendent als immanent is. Eens de mensheid dit zal beseffen – ik bedoel werkelijk beseffen en niet theoretisch weten door logisch denken of door dom geloven – dan zal zij haar verantwoordelijkheid beseffen voor de drie onderliggende rijken welke ik hier zopas heb benoemd.
 
Dus, om op de 2de vraag te antwoorden – Wat doen we hier? – is het antwoord ook heel eenvoudig: bewust worden van wat we werkelijk zijn en zodoende besef krijgen van de ware betekenis van verantwoordelijkheid, wat zo vaak fout wordt begrepen. Nu zal ik stoppen.
...
 
Toch niet, ik wil nog iets kwijt. Mijn vingers blijven tokkelen op het toetsenbord: ik ken een man, sinds een jaar gescheiden. Hij kent zichzelf niet. Hij beseft niet dat hij een geldzuchtig iemand is, een porno-kijker, egotripper en manipulator. Dat beseft hij niet. Het is onmogelijk hem bij te brengen dat hij een geïncarneerde energie is in vorm, geschapen door Hemzelf, daar hij niet eens bewust is van zijn schepping zelf, van zijn persoonlijke vorm. Toch doet hij heel belangrijk werelds werk, maar ook dat beseft hij niet. In elk geval beseft hij niet de impact ervan. Hij vindt zichzelf, zijn ego dus, wel heel belangrijk, maar weet niet waarom. Zelfkennis is hem totaal vreemd. Dwaas dus. Hij is een mier die plots dood kan getrapt worden om dan terug geboren te worden en dit zal telkens opnieuw gebeuren tot hij de weg naar wijsheid heeft gevonden. Zalig de dwazen van geest, ook zij zullen ooit het Koninkrijk ontdekken. En nu stop ik.

Bookmark and Share

Geen commentaren


Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu