googlef861baca2096afea.html UA-79846156-1

Over illusie en werkelijkheid - Blog - Leukermet2.com

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Over illusie en werkelijkheid

Gepubliceerd door in dagboek ·
Ik ontving een mail met de vraag over de toekomst van het leven. De persoon in kwestie zag de toekomst niet zo rooskleurig. Ik antwoordde met deze woorden:

Beste Katrien, (p.s. dit is niet de ware naam)

Dank voor je schrijven. Ik zou mijn reactie de titel kunnen geven: Illusie is een verkeerd interpreteren van de feiten van het leven.

Er is slechts één Werkelijkheid, nl. de Ene Oorzaak, het Universeel Bewustzijn. Orthodoxie noemt dit God. Ik noem het “De Ene Intelligentie”, soms ook “Het Ene Onveranderlijk en Eeuwig Denkvermogen”. Al de rest is niets anders dan zichtbare concrete manifestaties, die voortkomen uit dat Onbekende Ene Denkvermogen, dat onveranderlijk is. De ons gekende zichtbare en voelbare concrete manifestaties daarentegen zijn continue in verandering. Dit noemen wij evolutie. De niet-bewuste mens kent deze gemanifesteerde werkelijkheid als de enige bestaande concrete werkelijkheid. Hij beseft niet dat zijn werkelijkheid, waaraan hij zo gehecht is, illusie is. Zolang hij met zijn beperkt denkvermogen deze concrete werkelijkheid als permanent aanneemt, zolang zal hij in illusie vertoeven.

De mens heeft reeds eeuwen lang geloofd in het materieel leven als de enige werkelijkheid. Dit is dan ook de reden waarom hij zo versterkt is in zijn geloof in die werkelijkheid. Hij hecht zich er zo sterk aan, dat het moeilijk is om hem te doen begrijpen dat de voorstelling van zijn werkelijkheid niet juist is.
 
Een kind heeft zijn eigen voorstellingen van waarheid en werkelijkheid. Wanneer dit kind dan volwassen wordt, dan begrijpt het dat zijn voorstellingen illusies bleken te zijn. De voorstellingen die de volwassene heeft en waarvan hij gelooft dat ze waar zijn, blijken ook illusies te zijn wanneer zijn kennis groter wordt en zijn ervaringen omgezet zijn in wijsheid. Op oudere leeftijd zal hij zijn voorstellingen, die hij had in zijn jeugdjaren en volwassen jaren, als materialistisch en als grotendeels onjuist bezien.

Wat geldt voor een individu, geldt ook voor het ras. De voorstellingen en geloofsovertuigingen van het ene tijdperk blijken illusies te zijn in een daaropvolgend tijdperk. Ze worden dan afgedankt ten behoeve van de nieuwe voorstellingen. Dit is wat we ‘crisis’ noemen: het overgaan van de ene werkelijkheid naar een nieuwe werkelijkheid. De vele betogingen, stakingen, ruzies, oorlogen, gevechten … noem maar op … zijn tekenen van crisis en deze crisis is de voorbode van een nieuwe werkelijkheid. Dit is wat genoemd wordt: de wet van harmonie via conflict.

Er is momenteel, inderdaad, een zeer hoge nood aan een nieuwe en betere werkelijkheid. Ooit gaf ik een lezing en mijn eerste woorden vormden een vraag. Deze vraag was: “Wie wil er een betere wereld?” Iedereen stak zijn hand op. Het is achteraf gebleken dat merendeel zo met zichzelf bezig is en dus maar liever verder leefde in zijn illusie. Niet omdat hij of zij niet een betere wereld wenste, maar omdat het denken van merendeel der mensen een gevolg is van een eeuwenlang geloof in het materieel leven als enige werkelijkheid. Hun persoonlijk leven (wat een concrete verschijning is) vinden zij belangrijker.
 
Onlangs, in een gesprek met een vrouw op een terras hier in Nieuwpoort, konden Carine en ik het niet laten om duidelijk te reageren op haar mening dat de opwarming van de aarde een goede zaak was, want, zo ging ze verder, dat zal hier voor ons een warmer klimaat geven en dan zal het financieel voordeliger zijn in mijn verwarming. (P.S. let op haar woorden: eerst spreekt ze over ‘ons’ en dan over ‘mijn’). Carine repliceerde terstond: “Dat is zéér kleingeestig denken”. Ik ondersteunde haar mening met mijn reactie “ … en vooral zéér egocentrisch”. Even zweeg ze. Haar ogen schommelden heen en weer en haar mond stond open. Dan herpakte ze haar en vertelde Irenée (zo was zo fier op haar naam dat ik het niet kan nalaten deze te benoemen!) verder haar verhaal waar ik minimum 84 ‘ikken’ en ‘mijnen’ had geteld. Zo sterk was ze aan haar eigen persoonlijk concreet ikje gehecht. De modder op haar ogen was té hard om het in dit kort moment week te maken.

Dit zijn maar twee voorbeelden. om aan te tonen hoezeer een mens toch aan zijn eigen bekende werkelijkheid kan gehecht zijn. Ik zou er nog voorbeelden kunnen geven om aan te tonen hoe een mens te keer kan gaan wanneer zijn bekende en vertrouwde wereldje ineen valt.

De nood naar een nieuwe en betere werkelijkheid, beste Katrien,  is inderdaad dringend en zal ook geschieden. Dit gebeurt helaas met de nodige conflicten, zoals je in jouw schrijven vermeldt. Deze conflicten zijn gevolg van ’s mensen eigen weerspannigheid aan en ongeloof in een andere Werkelijkheid. Toch is er een weg om conflicten te vermijden, of ten minste om ze tot een minimum te beperken. Dit is de weg van zelfdiscipline, juiste oriëntering, meditatie en ongehechtheid aan persoonlijkheidszaken. Deze hoedanigheden brengen het bewustzijn naar steeds hogere gebieden en brengen ons uit de illusie naar gebieden waar kennis en begrip dat dit Ene Onveranderlijke Eeuwig Denkvermogen de enige werkelijkheid is. Om uit de illusie te stappen, dienen we te leren samen te werken met de doeleinden, de plannen en de wetten van dat Denkvermogen. Al het andere is onstandvastig, tijdelijk en illusie. Omdat de mens niet handelt overeenkomstig het Denkvermogen zijn er conflicten. Er is geen andere reden.
 
Er is nood aan verlichting! Er is nood aan een methode om begoocheling te verdrijven. Er is nood aan een vernietiging van eigen valse emotionele voorstellingen en begeerten. Er is nood aan een soort mentaal verbindingskanaal dat ons concreet denkvermogen in verbinding brengt met dat Hoger Denkvermogen.

Begoocheling en illusie zou men kunnen vergelijken met de houding van een volk dat in de dalen leeft, omgeven door mist en nevelen. Dat volk verbeeldt zich verschillende vormen te zien, welke een projectie zijn van een eigen emotioneel-mentale benadering van de Ene Werkelijkheid. Daar het onmogelijk is voor hen om duidelijk door de mist te zien, handelen ze niet overeenkomstig de doeleinden, plannen en wetten van dat Denkvermogen. Deze fouten zal dat volk blijven doen tot de zon opkomt, de mist en nevelen doet verdwijnen en aldus op die manier verlichting brengt. De zon verdrijft de nevelen van de nacht en openbaart de valse illusies en begoochelingen waaronder de mensen lijden. Laat ons daarom afstand doen van onze eigen persoonlijke materiële belangen en denken in termen van één mensheid, één ras, één planeet. Begin in eerste instantie met jezelf. Dit betekent niet dat je onderdanig en slaafs moeten blijven en de andere kaak moeten aanbieden wanneer er op de ene wordt gemept. Wij zijn ook niet mals geweest met Irenée in onze reacties. Neem het zwaard ter hand en vernietig al wat het licht belemmert. Doe dit met liefdevolle intenties.

Groetjes van ons

Bookmark and Share

Geen commentaren


Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu