googlef861baca2096afea.html UA-79846156-1

Over liefde en seksualiteit 1 - Blog - Leukermet2.com

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Over liefde en seksualiteit 1

Gepubliceerd door in dagboek ·
 
Wat is liefde? Wat is seksualiteit? Een goeie vraag, maar moeilijk te beantwoorden.

 
Als ik liefde zou definiëren zou ik me aan de wetenschap van filosofie wagen. Maar liefde en seksualiteit zijn geen filosofie en kunnen niet door filosofie noch door geen enkele andere wetenschap begrepen worden, tenzij door de wetenschap van de ervaring.

 
Ik wil hier geen filosofie geven, want daar heb je verstand voor nodig. Je hebt hersenen nodig. Om liefde te begrijpen, heb je geen hersenen nodig. Je hebt wel een denkvermogen nodig. Dit is niet het denken zelf, maar wel een vermogen om te denken. Om liefde te begrijpen, heb je ook een denkvermogen nodig, maar daarom moet je niet denken. Vooral dat niet! Het denkvermogen heb je nodig om waarnemer te zijn, zoals ik eerder schreef.
 
Een filosoof is meestal niet betrokken met het onderwerp waarover hij filosofeert. Hij denkt erover na en gaat theorieën poneren en stellingen verkondigen. Hij gaat discussiëren en argumenteren, logisch redeneren … Als je liefde wil begrijpen, moet je dat allemaal niet doen. Om liefde te begrijpen, heb je ervaring in de liefde nodig. Je moet erin duiken.
 
Wat is liefde? Een filosoof doet zoals een blinde die probeert te begrijpen wat licht is. Filosofen zijn intellectuelen. Ze beleven het niet. Filosofie is niet existentieel. Liefde wel. Om liefde te begrijpen, dien je ze te beleven en te doorvoelen. De ervaring in de liefde doet je transformeren, want liefde is existentieel.
 
Als je over het christendom filosofeert of de Bijbel leest,  ben je daarom nog geen christen. Wil je weten wat christen-zijn is, dan moet je het worden. Je moet erin duiken, het doorleven … misschien wel jaren lang. Liefde is existentieel, filosofie is intellectueel.
 
Je kan wel over liefde filosoferen, maar daarom weet je nog niet wat liefde is. Om liefde te kennen moet je liefde vooral ervaren en doorvoelen. Als je liefde hebt gevoeld, dan ben je niet meer dezelfde. Je bent veranderd. Dat is wat ik met transformatie bedoel. Als je over liefde filosofeert, dan sta je er buiten. Dus om liefde te begrijpen, moet je het ervaren en als je het hebt ervaren, zal je niet  kunnen zeggen wat liefde is. Je zal misschien een paar woorden kunnen zeggen, maar dat is dan ook alles. Je zal dan kennis hebben, maar je zal niet echt  kunnen vertellen wat het is. Je zal zijn als een blinde die weet wat licht is en veel kan vertellen over golflengten. Liefde kan je niet begrijpen, zelfs al heb je een hoog intellect.
 
Ik wil hier de wetenschap van de filosofie niet onderwaarderen, zeker niet. Ik heb het hier over de filosofie waar geen ervaring mee is verbonden. Ik heb het over de theoretische filosofie die zich enkel beperkt tot het bedenken van onderwerpen. Ik verdedig daarentegen wel de toegepaste filosofie of de filosofie die de filosoof aanzet tot het ervaren van datgene waarover hij filosofeert.

 
Om liefde te begrijpen, moet je de dualiteit overstijgen. Het vraagt moed en volharding om dit te doen. Maar als je het doet, dan verzeker ik je dat je zal veranderen. Het vraagt moed omdat het veel tijd vraagt en vooral veel moed. Het vraagt moed omdat je bang zijn om te veranderen. We willen altijd eerst een uitleg. We willen weten waar we naartoe gaan vooraleer we stappen zetten. We willen zekerheid. We zijn bang voor wat we niet kennen.
 
Een ander kenmerk van theoretische filosofie is dat men in deze vorm van filosofie het eens of oneens kan zijn. Men gaat argumenteren waarom men het eens of oneens is. In liefde wordt niet gediscussieerd. Liefde overtuigt niet, argumenteert niet, wil niets bewijzen.
 
Ik kan wel zeggen dat liefde iets met aantrekking te maken heeft. Als ik liefde zou definiëren als “een samenspel tussen krachten en energieën waardoor nieuwe werelden worden geschapen”, zou je dan tevreden zijn met deze omschrijving? Natuurlijk niet. Ten eerste, de omschrijving is verre van volledig en ten tweede, je hebt het niet doorvoeld. Je weet niet wat het is. Zal ik eens proberen om te omschrijven hoe een banaan smaakt? Als je nooit een banaan hebt geproefd, dan zal je nooit weten hoe een banaan smaakt. Dat is hetzelfde met liefde.

 
Als ik je zeg dat liefde niets met emotie te maken heeft, maar met gevoel en dat je een denkvermogen nodig hebt om dat gevoel waar te nemen, zou je dan begrijpen wat liefde is? Natuurlijk niet. Je zal iets meer te weten zijn gekomen. Je zou dan kunnen doorvertellen wat ik heb gezegd. Maar dan doe je dat met je hoofd. Daarom kan ik je niet vertellen wat liefde is. Ik kan wel een tip geven om je de weg te wijzen naar het begrijpen wat liefde is. Deze weg is deze: wees onwetend. Wees als een pasgeboren kind dat niets weet en ontvankelijk is voor ervaring. Doe niet alsof je het weet. Je weet niets. Je denkt dat je het weet.

 
Liefde kan niet begrepen worden, tenzij ze is geproefd en gevoeld. En als je liefde hebt ervaren, dan kun je proberen te verwoorden wat je hebt gevoeld. Maar wie liefde niet heeft gevoeld, zal nooit weten wat het is.

 
Om liefde te begrijpen, dien je een eenheidsgevoel te ervaren. Dit is het overstijgen van de dualiteit. In een vorige leestekst schreef ik hoe je de dualiteit kunt overstijgen. Als je dit kan, kan je liefde voelen. Liefde is een eenheidsbeleving. Je voelt je één. Het is geen dualistische ervaring. Liefde staat niet tegenover haat. Echte liefde overstijgt de dualiteit. Als je de dualiteit niet kunt overstijgen, dan weet je niet wat liefde is. Je hebt hoogstens notie van pseudo-liefde. Liefde kan overgegaan in haat als je in een dualistisch denken zit. Bv. Een koppel bemint elkaar. Plots gaan ze uit elkaar. Dan kan er haat ontstaan. Dit is een teken dat hun liefde eigenlijk pseudo-liefde  was. Er was geen eenheidsliefde tussen hen beiden. Eigenlijk was het een stukje een egoïstische liefde, een invulling van een leegte in jezelf, een nood die je voelt in jezelf, voor jezelf.

 
Liefde wordt veel gelinkt met seks. Seks is een gevolg van een eenheidsbeleving, niet omgekeerd. Velen denken dat seks de weg is naar eenheidsbeleving. Dat kan niet. Seks is een uiting van een verlangen naar eenheidsbeleving. Dat is het wel. Je wil één zijn met je partner. Maar dat kan niet. Probeer het maar. Beleef het pad van seksualiteit om te ontdekken en te ervaren dat het juist is wat ik schrijf. Als ik je zou zeggen dat je geen seks mag hebben, dan ontneem ik je een ervaring en dat wil ik niet.

 
Om liefde te begrijpen, dien je de dualiteit te overstijgen. Dan pas zal je weten wat liefde is. Je weet waarschijnlijk wat pseudo-liefde is. Doe gerust verder. Plots zal je inzien dat liefde pas kan begrepen worden door de dualiteit te overstijgen. Als je dat kan, dan ben je vrij. Want dan kan je uit eigen wil uit de eenheid stappen in de wereld van dualiteit en omgekeerd. Je bent dan vrij. Je bent meester geworden over de werelden van dualiteit en eenheid. Dan pas zal je liefde en seksualiteit waarlijk begrijpen. Niet eerder.

 
Je kunt seks hebben vanuit een begeerte naar fysieke en emotionele ervaringen, maar dat is dan ook alles. Je kunt liefde ervaren vanuit een begeerte naar fysieke en emotionele ervaringen, maar dat is dan ook alles. En velen ervaren liefde en seksualiteit vanuit een begeerte, een nood naar persoonlijke ervaringen. Dat is egoïstische liefde en seksualiteit. Het is een ervaring voor zichzelf. Ik schrijf dit niet om deze beleving te veroordelen, maar enkel om het stellen van een feit. Maar echte seks en ware liefde kun je maar hebben vanuit een eenheidsbeleving. En dit kan door de dualiteit te overstijgen.

 
Hoe kan men de dualiteit overstijgen? Door wakker te worden. Hierover heb ik eerder in mijn blog geschreven: WORD WAKKER.
 
… wordt vervolgd


Bookmark and Share

Geen commentaren


Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu